Κυριακή, 4 Οκτωβρίου 2009

Το "κατηγορώ"

Είναι ωραίο ρήμα το «κατηγορώ»
Σαν αποκούμπι για τις δυστυχίες σου
Μικρές ή μεγάλες
Εύκολα θα επιρρίψεις τις ευθύνες στους άλλους
Θα πεις «φταίει ο καιρός για τη διάθεσή μου»
«Φταίνε οι θέσεις των αστεριών
Που μου φέρνουν δάκρυα στα μάτια…»
Κι όταν πείσεις τον εαυτό σου οτι οι άλλοι φταίνε
Τότε κοιμάσαι ήσυχος
Ευχόμενος να ευνοηθείς απο την τύχη
Την επόμενη φορά…
Μα δεν είναι πάντα έτσι
Κάποτε θα βρεις μπροστά σου ένα εμπόδιο
Τόσο μεγάλο και ενοχλητικό
Που θα σε πνίγει μέρα με τη μέρα
Ώρα με την ώρα
Και θα συνειδητοποιήσεις τότε
οτι κανέναν δεν μπορείς να κατηγορήσεις γι’ αυτό
παρά μόνο εσένα
κι αυτό πονάει τόσο πολύ…
γιατί όσο εύκολα θα πεις το «κατηγορώ»
στην μοίρα, στον καιρό ή στ’ άστρα
δεν θα μπορέσεις να το πεις σε σένα ποτέ…

3 σχόλια:

  1. Eτσι κάνουμε παντα...
    Να λεμε φταιει ο καιρος , η βροχή, ότιδήποτε γύρω μας που δεν μπορει να μας μιλήσει.
    Ετσι βυθιζομαστε παντα ...

    Καλημερα Ανέμη μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αλήθεια Μαράκι...αν δεν έχεις κάπου αλλού να ρίξεις την ευθύνη τρελαίνεσαι!!!Θα μου πεις κι έτσι,κι αλλιώς στην ίδια κατάσταση φτάνουμε,στην τρέλα...και βυθιζόμαστε,ναι...έτσι είναι...

    Φιλιά Γλυκά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλή σου μέρα, Ανέμη!

    Σε ανακάλυψα μόλις τώρα, χάρη στην Καλυψώ.
    Διάβασα μερικές από τις αναρτήσεις σου, κι ομολογώ ότι χάρη σε αυτές έζησα άλλη μία ιδιαίτερα ευχάριστη έκπληξη, πράγμα που με έκανε να σε συμπεριλάβω αμέσως στο μπλογκρόλ μου.
    Κι αποφάσισα να σου γράψω εδώ το πρώτο μου σχόλιο, επειδή αυτό το κείμενό σου το βρήκα αριστουργηματικό, και συμφωνώ μαζί του μέχρι κεραίας.

    Να είσαι πάντα καλά, κοπέλα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή