Δευτέρα, 19 Απριλίου 2010

Β' ενικό ~ η πρώτη αλήθεια

Τα χέρια σου βολτάρουν πάνω μου
Τα δάχτυλά σου. Τα δάχτυλά σου. αγγίζουν
Κι εγώ μετράω ανάσες βουτηγμένες σε ηδονή
Τα δάχτυλά σου. Τα χέρια σου. Εσύ.
Το φως μου. Η ανάσα μου. Η ύπαρξή μου ολόκληρη
Και ρουφάς κι ανασταίνεις και γεμίζεις
Με εξωθείς πέρα απο τα όριά μου
Μαζί σου δεν έχω όρια, δεν έχω εμπόδια
Δοκιμάζομαι. Μεταβάλλομαι. Αλλάζω.
Γίνομαι κάτι άλλο απο αυτό που είμαι
Ρευστοποιούμαι κάτω απο τα χέρια σου
Παίρνω οτι σχήμα μου δώσεις
Εσύ. Και ψιθυρίζω επιτέλους τις αλήθειες μου
Τις κάνω τραγούδια και στίχους
Έλυσα τις σιωπές και τρέχουν δαιμονισμένα να ξεφύγουν. μακριά.. πολύ μακριά μας
Ξαφνικά γεμίζω απο λόγια, κι όλο σου λέω.. λέω.. μιλώ
Γίνομαι άλλος άνθρωπος
Σε ανακαλύπτω και γεννιέμαι εντός σου
Μην ρωτήσεις τι ήμουνα πριν.. μάλλον απλά ανύπαρκτη